Навіны
COM_CONTENT_CREATED_DATE_ON Сту 15, 2020

У 2019 годзе да спецыялістаў ўстановы паступалі ...

Навіны
COM_CONTENT_CREATED_DATE_ON Лют 19, 2019

У 2018 годзе да спецыялістаў ўстановы паступалі ...

Навіны
COM_CONTENT_CREATED_DATE_ON Сту 25, 2018

Прапануем справаздачу аб працы, праведзенай нашай ...

Навіны
COM_CONTENT_CREATED_DATE_ON Кра 06, 2019

Святочны настрой, радасць ад творчасці, душэўны ...

Навіны
COM_CONTENT_CREATED_DATE_ON Май 17, 2019

22 мая адбудзецца дабрачынны інклюзіўны ...

Навіны
COM_CONTENT_CREATED_DATE_ON Лют 24, 2021

20 лютага ў President Hotel адбыўся дабрачынны ...

Навіны
COM_CONTENT_CREATED_DATE_ON Сак 29, 2018

У рамках праекта «Узаемадзеянне» у сакавіку 2018 ...

Навіны
COM_CONTENT_CREATED_DATE_ON Сне 24, 2020

23 снежня ва ўтульнай творчай атмасферы прайшоў ...

Навіны
COM_CONTENT_CREATED_DATE_ON Ліс 25, 2018

Пад такой назвай 14-15 лістапада 2018 гада ў ...

Навіны
COM_CONTENT_CREATED_DATE_ON Кра 02, 2020

2 красавіка штогод адзначаецца Сусветны дзень ...

Гісторыя Аксаны

Оксана

Я нарадзілася здаровай. У сем гадоў па незразумелых прычынах у мяне паднялася тэмпература і пасля хваробы я перастала хадзіць. З часам лекары на ногі паставілі, але таго здароўя ўжо не вярнулі. З гадамі я слабну больш і больш.

Мне пашанцавала з сям'ёй, для мяне мае бацькі самыя лепшыя бацькі ў свеце!

Тата мне казаў пра маму: "Тваю маму я не аддаў бы ні каму". Для таты я і мама былі сэнсам жыцця. Толькі калі мне было 28 гадоў, таты не стала - у яго здарыўся інсульт.

Мы з мамай засталіся адны і жылі, як у тумане. Не рэальна, здавалася, існаваць ўдваіх. Бо да таго часу фізічна за сабой я ўжо даглядаць не магла (не магла нават самастойна перавярнуцца ноччу), мама была маімі рукамі і нагамі.

Мая мара была стаць праграмістам, таму што я магу толькі націскаць на клавішы і думаць. Таму мы з мамай купілі мне кампутар, і я стала вывучаць стварэнне сайтаў, Web- дызайн.

Гады два таму я бачыла па тэлевізары праграму (наш нацыянальны беларускі канал), дзе мужчына, работнік інтэрната, звяртаўся да сваякоў людзей, якія не могуць за сабой даглядаць. Ён прасіў: "Не аддавайце ляжачых сваякоў да нас, таму што яны жывуць у нас год, паўтара. У нас няма неабходнага персаналу для надгляду за ляжачымі людзьмі".

Я разумела, што, калі траплю ў інтэрнат, мяне пакладуць і крычы, не крычы ні хто не падыдзе. Гэта так страшна. Вельмі балюча ляжаць у адным становішчы без магчымасці павярнуцца - гэта катаванне, як у канцлагеры. Захочаш у прыбіральню - твае цяжкасці.
 
Адзін самотны мужчына, знаёмы нашай сям'і, трапіў у інтэрнат і маліў сваіх сваякоў: "Забярыце мяне з гэтай бойні".

Увогуле, я разумела, што інтэрнат для мяне - гэта смерць.

Мы з мамай, без таты, пражылі 13 гадоў. 16 снежня 2016 года мамы не стала.

Я заўсёды баялася гэтага моманту. Гэта мяжа да і пасля, дзе ніколі не будзе таго, што было ...

Калі мамы не стала, мне дапамагалі мае і мамчыны сяброўкі. Са мной начавалі, забяспечвалі мне догляд. Але так бясконца працягвацца не магло. У мамчыных сябровак ўзрост і слабое здароўе, а ўсе мае сяброўкі працуюць, у іх свае сямейныя клопаты.

І тады я стала стукаць ва ўсе дзверы: пісала ў інтэрнэце, тэлефанавала, распавядала сваю сітуацыю і прасіла аб дапамозе.

Гэта быў мой апошні шанец застацца на волі і жыць!

За паўгода пасля смерці мамы я пазнаёмілася з вялікай колькасцю выдатных людзей - адгукнуліся спецыялісты і валанцёры з розных грамадскіх арганізацый: Установа па аказанні дапамогі ў складанай жыццёвай сітуацыі «Лёс і надзея», СБОО «Геном», «ОФІС па правах людзей з інваліднасцю», «Дабрачыннае каталіцкае таварыства Карытас». Я іх ніколі не ведала, яны мяне. Я думала, што такое бывае толькі ў фільмах.

Цяпер у мяне ёсць праца, любімая - я займаюся абслугоўваннем сайтаў. Працую ў выдатным калектыве, з таленавітымі супрацоўнікамі. Праходжу працоўную рэабілітацыю.

У мяне ёсць бясплатная сядзелка і сацыяльны работнік ад сацабароны - гэта заслуга юрыстаў. Мне сабралі грошы на электрычны пад'ёмнік, каб спрасціць фізічны догляд. Мне дапамагаюць ствараць умовы для паўнавартаснага жыцця.

У мяне яшчэ ёсць праблемы, але я жыву ў сваёй кватэры, займаюся любімай справай, мяне атачаюць выдатныя людзі!

 

Хачу сказаць Вялікі дзякуй Вам усім!

Лагатып сайта

+375 29 611-57-03

Гэты адрас электроннай пошты абаронены ад спам-ботаў. У вас павінен быць уключаны JavaScript для прагляду.

Please publish modules in offcanvas position.